Dr. Sai Acharya

“I did not discover Conscious Action Training by sitting in a laboratory. I discovered it while standing on a stage, working with communities, observing human behaviour, and asking one persistent question: Why do people perform brilliantly in rehearsal but struggle to perform consciously in life?”  Gist of the Article  This article reflects how years of theatre practice gradually led to the

ఈ వ్యాసం చెబుతున్న ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే—ఈరోజు ప్రపంచంలో మనం అపారమైన సమాచారంతో చుట్టుముట్టబడి ఉన్నాం, కానీ నిజంగా మన దృష్టిని (attention) నిలిపి ఉంచే సామర్థ్యం అరుదుగా మారుతున్నది. గత నాగరికతలు భూమి, శ్రమ లేదా జ్ఞానం వంటి వనరులపై ఆధారపడ్డాయి. కానీ ఆధునిక ప్రపంచం ఎక్కువగా దృష్టి(attention)పై ఆధారపడుతోంది, ఎందుకంటే విద్య నుంచి సోషల్ మీడియా వరకు ప్రతి రంగం మన దృష్టిని ఆకర్షించడానికి పోటీ పడుతోంది. దృష్టి అంటే కేవలం ఏదో ఒక

ఈ వ్యాసం ఆధునిక విద్య విఫలమవుతున్నదని వాదిస్తుంది, ఎందుకంటే అది విద్యార్థులను జ్ఞానం సేకరించడంలో నిపుణులుగా తయారు చేస్తుంది కానీ ఆ జ్ఞానాన్ని జీవితంలో ఆచరణలో పెట్టే సామర్థ్యాన్ని అభివృద్ధి చేయడంలేదు. ఫలితంగా, విద్యార్థులు సమాచారాన్ని గుర్తు పెట్టుకోవడంలో నైపుణ్యం సాధించినా, నిజ జీవితంలోని భావోద్వేగ, నైతిక మరియు సామాజిక పరిస్థితులను ఎదుర్కొనేటప్పుడు తగిన విధంగా స్పందించడంలో ఇబ్బంది పడుతున్నారు. ఈ లోటును అధిగమించడానికి, ఈ వ్యాసం “రిహార్సల్” అనే కొత్త దృక్పథాన్ని ప్రతిపాదిస్తుంది—ఇది నాటక కళల

ఆలోచించడం నుంచి తెలుసుకోవడం వరకు: జ్ఞానం ఎందుకు శరీరానికి వేరుగా ఉండకూడదు  ఇప్పటి కాలంలో మన దగ్గర చాలా సమాచారం ఉంది. కానీ ఒక పెద్ద తప్పు జరుగుతోంది— ఆలోచించడమే  జ్ఞానం అని మనం భావిస్తున్నాం. ఈ వ్యాసం చెప్పే ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, మన అసలు సమస్య అజ్ఞానం కాదు. అసలు సమస్య శరీరంతో కలవని జ్ఞానం. అంటే, మనం తెలుసుకున్న ఆలోచనలు మన చర్యల్లో, మన రోజువారీ జీవితంలో కనిపించడం లేదు. ఇప్పటి శాస్త్రాలు

ఇప్పుడు మనం జీవిస్తున్న కాలంలో జ్ఞానం చాలా ఎక్కువగా ఉంది, కానీ అది ప్రభావం చూపడం తగ్గిపోతుంది. ఆలోచనలు అనుభవం కంటే వేగంగా పాకుతున్నాయి, అవగాహన పెరుగుతోంది కానీ మార్పు రావడం లేదు, తెలుసుకోవడం చర్యగా మారడం లేదు. ఇదే “డిసెంబాడీడ్ నాలెడ్జ్” అనే సమస్య—అంటే ఆలోచించడమే జీవించడం అని భావించడం, తెలుసుకోవడంతోనే ఆగిపోయి చేయడంలోకి మారకపోవడం. విద్యలో, పాలనలో, రోజువారీ జీవితంలో మనం విషయాలను బాగా చెప్పగలుగుతున్నాం, కానీ వాటిని నిజంగా పాటించడం లేదా జీవించడం